Benim Hikayem

✨✨✨Benim Hikayem ✨✨✨

Sahne benim sahnem, gösteriye hazırım. 40 yılı geride bıraktım ve o sahneye cıkmaya hiç bu kadar hevesli olmamıştım. Bu zamana kadar sahnenin etrafında bir çok yüz vardı, geri planda, ileri planda, yazanlar çizenler ittirenler aşağı çekenler asılanlar ordan oraya sürüklenmişim. Ne çok oyuncu varmış hayatıma aldığım. Şimdi sahnede yalnız ben varım. Seyirci koltuğunda dört gözle beni izleyen onlarca "ben", perde arkasında, sahne gerisinde, az ötede yerleri silende benim. Sahneyi de ben kurdum. Gösteri devam ederken bana gururla bakan benlerle gözgöze geliyor ve daha bir coşuyorum. Arkadan bana destek olan benle birbirimize göz kırpıyoruz. Alkış sesleri salonu yerinden oynatıyor neredeyse. Birazdan sahnenin dışına çıkıp etrafta neler olup bittiğine bakacağım. Şaşkın gözler, bazen alaycı bakışlar, kaçarak uzaklaşanlar, ama bunların hiç biri ben değilim. O yüzden onlara minik tatlı bir tebessüm edip sahneme dönüyorum.
Küçük bir sır, o dışarıda gözlemlediklerim de "ben"dim. Olumsuz tüm yanlarımı dışarı atmış, içerde olumlu ve anlamlı benleri barındırmaya başladım. Bana kötü bakmıyorum artık, onları sahnenin dışına attım. İstersem tüm dünyayı değilse bile kendi dünyamı değiştirebilirim. Mesela bahçedeki yabani otları biriktirmek yerine söküp atıyorum. Yerlerine rengarenk çiçekler ekiyorum. Ağaçlarımda kuruyan dalları buduyorum ve yerine taze dallar çıkmasına izin veriyorum. Bahçemi gezmek isteyenleri en güzel köşede ağırlıyor, meyveler ikram ediyorum. Kendi yangını ile kavrulur gelen birine yeraltı kaynağından çıkardığım sudan İkram ediyorum. Ezdirmiyorum çiçeklerimi. Her gün güneşin doğmasına izin veriyorum. Bulutları sadece yağmur için çağırıyorum. Olur ya bazen güneş fazla gelirse tüm bahçem yağmurla beslesin diye... ❤️
2018 Bahar Notları
Gülcan Işık
💐 💞 🌹 🙂
#benimhikayem